Sven Kramer-Beter iets vaker relativeren

Geschreven door Sven Kramer vrijdag 11 december 2015

Beter iets vaker relativeren

Ik heb het me de afgelopen periode meer dan eens afgevraagd. Waarom maak ik me soms zo gruwelijk druk om de ronding van mijn schaatsen? Om de kwaliteit van het ijs? Om mijn schaatspak? Om alles eigenlijk.

Ja, ik ken het antwoord, het is de perfectionist in mij die wil dat alles perfect voor elkaar is. Alles voor die ultieme topprestatie. Maar wat stelt het voor als je hoort dat een jonge collega, in de bloei van haar leven, is getroffen door kanker? Precies, niets!
Ik las het bericht over de uitgezaaide melanoomkanker van Thijsje in het buitenland, op mijn telefoon, met dank aan de sociale media. Ik heb even goed staan vloeken en tieren. Zoals Thijsje dat waarschijnlijk in de overtreffende trap heeft gedaan.

Het is zo wreed. Afgelopen zomer heeft ze er alles aan gedaan een fantastische winter te draaien. Net als haar teamgenoten. Net als ik. Je doet er alles voor en je denkt vaak, te vaak, dat alles om de sport draait. Dat is een enorme misvatting. Het nieuws rond Thijsje laat maar weer eens zien hoe betrekkelijk en oneerlijk het leven is. Het is een dooddoener, maar je beseft in één klap wat echt belangrijk is.

Als sporter relativeer je eigenlijk te weinig. Want als je dat wel doet, kom je erachter dat sport maar sport is en dat besef levert geen positieve bijdrage aan de prestaties op het ijs. Maar toch is het goed juist wel te kunnen relativeren. Beter iets te vaak dan te weinig. Ik betrap me er zelf ook wel eens op dat ik te weinig geniet van het leven dat ik leid en van de mensen om wie ik geef.

Topsporters zijn vaak egoïsten. Ik ook. Want ondanks het leed van Thijsje en haar familie gaan we door met schaatsen. Vanaf vandaag staat er in Heerenveen weer een World Cup op het programma. Maar toch voelt het anders.

Ik zat afgelopen weekeinde op trainingskamp in Collalbo. Ik volgde van afstand uiteraard de World Cup in Inzell. Belangrijker dan de resultaten vond ik alle steunbetuigingen aan het adres van Thijsje. Iedereen reed met een paarse band om de arm, bedoeld om haar een hart onder de riem te steken. En op de Friese vlag kon iedereen een persoonlijke boodschap opschrijven. Het is mooi dat de verdeeldheid in het schaatsen omslaat in eensgezindheid en solidariteit zodra iemand van ons iets ernstigs overkomt. Het is fijn te horen dat Thijsje er zelf ook iets aan heeft, dat de sport waar zij zo van houdt haar kracht geeft. Voor een topsporter komt doorgaans alles naast de sport op het tweede plan. Voor Thijsje is dat ineens omgedraaid.

Ik ga vanaf vandaag mijn stinkende best weer doen om in Thialf het beste uit mezelf te halen. Op de 5000 meter en de ploegachtervolging. Maar doet het ertoe? Nee!

Ik weet niet of die paarse banden nog ergens liggen. Maar ik doe er graag één om.

Sven Kramer
Column De Telegraaf @ Telesport

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s