Dont give up on a family member or a friend that is isolating themselves….

isolating

Advertenties

Deze video gaat uit naar iedereen die dagelijks aan het vechten is tegen welke ziekte dan ook.

De maakster van deze video heeft een goede vriendin die gediagnosticeerd werd met Lupus. Zij zag haar dagelijkse gevecht en wilde haar graag helpen maar voelde zich zo ontzettend machteloos. Op een nacht had ze een droom dat zij haar hielp haar kracht terug te vinden, de kracht om de ziekte te overwinnen. Die droom heeft haar doen besluiten deze video te maken omdat ze graag wilde dat haar beste vriendin wist dat ze er altijd voor haar wilde zijn als ze haar nodig had.

Ze schrijft verder; Ook al heeft ze deze video gemaakt voor haar beste vriendin, ze wil ook dat deze video uit zou gaan naar iedereen die wegens ziekte een dagelijkse strijd moet leveren of naar diegenen die een vriend of vriendin hebben die erg ziek is, om er altijd voor die vriend of vriendin te zijn & nooit de hoop op te geven, omdat hij of zij  je meer nodig heeft dan je denkt.

Kelsey Landers & I made this piece for my best friend Christina Ouk (Thina).

Recently she was diagnosed with Lupus & has been fighting everyday for almost a year now, a battle that could take her life. As her best friend I was devastated, I didn’t know what this disease could do to her. I visited her in Houston & saw how it was affecting her: making her weak, unable to eat at times, spending weeks in the hospital, taking several medications at a time. The fear of losing her was real, & I felt so useless, that there was no way for me to help her.

One night I had a dream, that I was helping her find her strength again, pushing her to fight this disease & be healthy again. That dream pushed me to make this video because I want my best friend to know, that I will be there for her always when she needs me.

Even though I made this video for my best friend, this video goes out to all who are fighting for their lives against any disease & to those who have friends fighting, to always be there for them & never give up hope, because they need you more than you know.

I love you Thinie & I will see you soon!

Huge thank you to Gerald Nonato (@Gerladnonadoez) & my beautiful partner Kelsey Landers (@Kelsey_Landers)

Gezondheid, ziekte en het leven gaat door…

Gedachten…

*Gezondheid is een kroon dat de gezonde mensen dragen, die alleen de zieken kunnen zien.

*Drie woorden die ik heb geleerd over dit leven: “Het gaat door”

Het gaat zeker wel goed he? Anders liep je hier niet.

Vanmiddag heb ik sinds een tijdje de auto weer even gepakt en ben ik naar Hoogkerk gereden (14 min) daar hebben we gewandeld (heerlijk) en zijn we naar de Lidl geweest (ons fruit en groente voor de slowjuice en de noten voor mijn granola waren op) Dat ik de auto pak en ergens naartoe rijd is iets wat niet vaak gebeurd. Gezien ik ook nog eens 24/7 thuis ben. Ik heb de hele ochtend in bed gelegen en ben dus vanmiddag wat gaan doen. We zijn ongeveer 1,5 uur weggeweest en toen voelde ik mij te slecht en nu lig ik sinds een uur of half 5 weer in bed. Ik denk wel eens aan iemand die ik een keer zag toen ik aan het wandelen was ergens. Ze zei “Hoe gaat het met je?” (lastig om hier soms een kort luchtig antwoord op te geven zo een twee drie) Maar ze was mij al voor, “nou ws gaat het wel goed he? Anders liep je hier niet”…

Daar denk ik wel eens aan.

wandelen18mei.jpg

Wat ik hiervan denk? Nou ja voor mij kwam zo’n gedachte niet als verrassend maar meer het feit dat ze het zo uitsprak. Het was een soort van bevestiging in mijn vermoedens wat veel mensen toch schijnen te denken. Het is jammer dat “ze” niet verder vragen, misschien is het wel zo dat diegene gewoon probeerde aardig te zijn niet goed wist wat te zeggen? Of misschien wil diegene er eigenlijk niets van weten, ook prima. Meer wil ik er zelf ook niet teveel van denken maar een soort van eenzaamheidsgevoel geeft het wel…

Ik weet en begrijp hoe mijn lijf mijn voorkomen mij en iedereen weer even voor de gek lijkt te houden. Hoewel ik nu natuurlijk wel beter weet trap ik er soms nog steeds in, zal het nu dan echt? Ik zal even later, straks, who knows when en hoe lang, op enig moment weer ziek in bed liggen naar gelang de inspanning al zegt dat soms ook helemaal niets.

Ik geniet, oh jaaaa zekersteweten van alles wat er lukt maar gewoon soms, heel soms op een zwak moment als het dan maar even zo ieniemienie is dat wat ik kan, de mensen “het” niet lijken te snappen of verongelijkt zijn. De prijs van mijn “doodnormale” uitje toch wel erg hoog blijkt achteraf en ik ziek in bed lig dan denk ik er toch wel weer eens aan.

Helaas, niet dus…